اون که یه وقتی تنها کسم بود

تنها پناه دل بی کسم بود

تنهام گذاشت و رفت از کنارم

از درد دوریش من بی قرارم

خیال می کردم پیشم می مونه

ترانه عشق باسم می خونه

خیال می کردم یه هم زبونه

نمی دونستم نا مهربونه

با این که رفته اما هنوزم

از داغ عشقش دارم می سوزم

فکر و خیالش همش باهامه

هر جا که میرم جلو چشامه

دلم می خواد تا دووم بیارم

رو درد دوریش مرهم بزارم

اما نمیشه راهی ندارم

نمی تونم من طاقت بیارم

با هر نفس تو سینه.بغض تو تو گلومه     با هر کی هر جا باشم عکس تو روبرومه

آخ که چقدر تنگه دلم برای اووون شباااا     کاشکی که اون عشق بشینه دوباره تو دلااا

چی میشه برگردی بازم به روزای گذشته     هوای پاییزی چرا تو عشق ما نشسته

شبای رفتن تو  شبای بی ستارس     ببین که خاطراتم بی تو چه پاره پارس

سپردی عهدمونو به دست باد و باروون     منو زدی به طوفان خودت گرفتی آروم

قهر تو رامو بسته غم دلمو شکسته      تو این صدای خسته یاد تو پینه بسته غم دلمو شکسته

شبای رفتن تو  شبای بی ستارس     ببین که خاطراتم بی تو چه پاره پارس

غروبه باز دوباره شب توی انتظاره      ابر تو نگام نشسته خیال گریه داره

اسم تو فریادمه درد تو صدام ترانس      خنده ی آیین تلخ بی تو پر از بهانس

آخ که چقدر تنگه دلم برای اووون شباااا     کاشکی که اون عشق بشینه دوباره تو دلااا

چی میشه برگردی بازم به روزای گذشته     هوای پاییزی چرا تو عشق ما نشسته

شبای رفتن تو  شبای بی ستارس     ببین که خاطراتم بی تو چه پاره پارس

هیچ کس نمی فهمه چه حالی دارم      چه دنیای رو به زوالی دارم 

مجنونم و دل زده از لیلی ها       خیلی دلم گرفته از خیلی ها 

نمونده از جوونی هام نشونی      پیر شدم پیر تو ای جوونی 

اگر بیای همون جوری که بودی     کم می یارن حسودا از حسودی 

صدای سازم همه جا پر شده      هر کی شنیده از خودش بی خوده

اما خودم پرشدم از گلایه      هیچی ازم نمونده جز یه سایه

سایه ای که خالی از عشق و امید     همیشه محتاج به نور خورشید 

تنهای  بی سنگ صبور    خونه سرد و سوت و کور

توی شبهات ستاره نیست     موندی و راه چاره نیست

اگر چه هیچ کس نیومد      سری به تنهاییت نزد 

 اما تو کوه درد باش      طاقت بیار و مرد باش 

شبای بی ستاره
من و غم باز دوباره
صدای مرگ و تقدیر
از آسمون می باره

دل سنگت چه آسون
منو تنها می ذاره
آخه اون ور ابرا
عروسیه بهاره

صدام آروم نداره
دلم باز بی قراره
نگاه پشت شیشه
برام گریه می یاره


تموم شد هر چی بود رفت
نگام داره برات حرف
شدم یه گل پرپر
زیر سنگینیه برف

مث آهو اسیرم
خدا اینجا غریبم
کجایی بید مجنون
کجایی ای طبیبم

دیگه هیچی برام نیست
دلم پر از صبوریست
نفهمیدی تو آخر
دلم در حسرت کیست

خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

ااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

ااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

ااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

ااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

اااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا دیگه بسمه

بیخیال عشقو عاشقی اینجوری دیوونه تریم *** اینجوری  باورم شده توزندگیمون میبریم

کی میگه آخه عاشقی صبر و تحمل نمیخواد *** دوست داری که بهش بگی صدات ولی در نمیاد

عاشق بودم نفهمیدی خواستی که  دیونه بشم *** دیوونه ی آدمی که خیره نشد توی چشم 

خدای احساسو ببین میگه که عاشقی بسه *** هر کی میخواد عاشق بشه عاقبتش مشخصه

حس تمومه عاشقی،تموم شده تو دل من *** نه اینکه عشق هوس باشه میخواستمت خوشگل من

اما نفهمیدی که عشق صبر میخواد سخته برام *** اگه دلت با من میموند مذاشتمت روی چشام

دفتر خاطراتمون مونده رو دست من حالا  *** دلم جهنم عزیزم بخاطر خاطره هام شده بیا

بیا پسش بدم شاید یکمی آروم بگیرم *** شاید ازت بدم بیاد دیگه واسه تو نمیرم

خیالی نیست عاشقی هم دردسری شد بخدا *** عاشق هر کی که شدم تنهام گذاشته بیصدا

زدم رو دست آدما بیخیاله این دنیا  شدم *** نه عاشقم نه خواستنی میخوام باشم واسه خودم

میخوای که باز عاشق بشم از عاشقی اما چه سود؟*** تو که گذاشتی بشکنه دلی که عاشق تو بود

گفتم میخوام مثل تو شم،شدم یکی مثل همه *** نباید عاشق میشدم هر چی کشیدم حقمه

گفتم خدایا تو بدون عاشق کشی رسم مونه *** میشکننش این آدما  هر کی که از عشق خونه

گفتم خدایا تو ببین اشک چشام تموم شده *** غما مو ریختم تو دلم  بغض صدام تموم شده

گفتم دیگه دل ندارم نمیخوام عاشق بمونم *** توبه نکردم ولی خوب،جنبشو دارم میتونم

به تو گفتم اگه من عاشق نباشم میمیرم *** خیلی وقته خسته مردم دیگه از عاشقی سیرم

دیگه خسته شدم از عشق میزنم به بیخیالی *** میدونم واسم نمیشی تو یه عشقی و محالی

حالا تلافی میکنم برخوردای سرد تو رو  *** پا میذارم روی دلم با خنده میگم که برو

اما بازم بیخیال تو بیخیال عشق و عاشقی *** شکستیشو از این دلم چیزی نمونده باقی

بیخیال نفس شدم،عشق که نفس نبود برام *** نفس چشای تو بودن،حالا که بسته شد چشام

دارم میرم خدا نگهدار روزای عاشق بودن *** مواظب خودت باش عزیزم، ثانیه ها حسودن

عشق تو یادت باشه ها!واسش که کم نذاشتم *** دلم میخواست بمونم قدرتشو نداشتم

نایی برام نمونده واسه همین نموندم *** عشق با من چیکار کرد چه دلایی سوزندم

 عشق همه گناهمه این  دل و بیگناه شدن؟ *** چه لحظه ها که مردن و چه روزایی تباه شدن

کاشکی هيچ وقت بزرگ نمی شدم

تا خيلی از چيز هارو نمی فهميدم

 تا بدی ها و  بدبختی ها رو نمی ديدم

کاشکی معنی دلتنگی رو نمی فهميدم

کاشکی بود و نبود هيچ کس واسم مهم نبود

کاشکی مثل اون موقع ها شبها تا سرمو ميزاشتم زمين راحت ميخوابيدم

خوابم ميبرد ديگه هر شب به يک چيز فکر نمی کردم

مثل ديونه ها از خواب بلند نمی شدم

 کاشکی معنی چرت عشق رو نمی فهميدم...

من چه عاشقانه تو را خواستم

چه صادقانه با تو ماندم

وچه شاعرانه

 برایت اشک ریختم

و تو پایت را

روی قطره های اشک من گذاشتی

و بیچاره اشک

که در شیار پای تو له شد

و من باز هم تو را خواستم

دیگر غرور برای من بی معنی است

مسافر شهر غمی...غریبی مثل خودمی،تو صورتت پر از غمه غصه داری یه عالمه...دوست داری درد و دل کنی دلت گرفته از همه،غریبه توی غربت...نگی چی شد محبت،بگی میگن دیوونست حرفاش چه بچه گونست...

به که باید دل بست ؟ به که شاید دل بست ؟ سینه ها جای محبت همه از کینه پر است . هیچ کس نیست که فریاد پر از مهر تو را گرم پاسخ گوید . نیست یک تن که در این راه غم آلوده قدمی را به محبت پوید . خط پیشانی هر جمع خط تنهایی است ٬ خنده ها میشکفد بر لب ها تا که اشکی شکفد بر سر مژگان کسی . از وفا نام مبر آنکه وفا خواست کجاست ؟ سخن از عشق مگو ٬ عشق کجاست ؟ دوست کجاست ؟ گل اگر در دل باغ بر تو لبخند زند بنگرش لیک مبوی ٬ دست گرمی که از عشق بفشارد دستت را به همه عمر مخواه ٬ در دل چاه گر سر کنی یا از سر غم آه کنی ٬ خنده ها بر غم تو دختر مهتاب کند . درد خود را در دل چاه مگو ٬ چاه با من و تو هم بیگانه است

ببخش اگه تو قصه مون

                     دو رنگ و نامرد نبودم 

ببخش که عاشقت بودم 

                   خسته و دل سرد نبودم

ببخش که مثل تو نشد 

                   خيانتو ياد بگيرم

اگر که گفتم به چشات

                   بزار واسه تو بميرم

ببخش اگه تو گريه هام 

                   دو رنگي و ريا نبود

اگر که دستام مثه تو

                  با کسي آشنا نبود

ببخش اگه تو عشقمون 

                   کم نمي زاشتم چيزي رو        

ببخش که يادم نمي ره 

                   اون روزاي پاييزي رو

لياقت دستاي تو

                   بيشتر از اين نبود عزيز

نه نمي خوام گريه کني 

                   براي من اشکي نريز

لياقت چشماي تو 

                   نگاه ِ پاک ِ من نبود

ببين چي ساختي از منه

                  مغرور ِ عاشق ِ حسود